Skontaktuj się
Kredyty CHF 1

Wyrok Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości (TSUE) z dnia 3 października 2019r.  w sprawie państwa Dziubak (C-260/18)

  • możliwość uznania przez Sąd Krajowy nieważności całej umowy kredytowej wyrażonej we frankach szwajcarskich pod warunkiem, że unieważnienie kredytu CHF nie będzie sprzeczne z dobrem Kredytobiorcy,
  • możliwość ustalenia przez Sąd Krajowy bezskuteczności części umowy kredytowej CHF w zakresie zapisów odwołujących się do franka szwajcarskiego,

Wyrok Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości (TSUE) z dnia 29 kwietnia 2021r. w sprawie (C-19/20)

  • unieważnienie umowy w postępowaniu przed Sądem Krajowym nie może zależeć od wyraźnego żądania konsumentów, lecz wynika z obiektywnego zastosowania przez Sąd Krajowy kryteriów ustanowionych na mocy prawa krajowego

Wyrok Europejskiego Trybunał Sprawiedliwości (TSUE) z dnia w sprawie C-609/19 oraz w sprawach połączonych od C-776/19 do C-782/19 BNP Paribas Personal Finance SA

  • wobec konsumenta, który zawarł umowę kredytu denominowanego w walucie obcej i nie ma wiedzy w zakresie nieuczciwego charakteru warunku zawartego w umowie kredytu, nie może obowiązywać jakikolwiek termin przedawnienia w odniesieniu do zwrotu kwot zapłaconych na podstawie tego warunku,
  • Informacje przekazane konsumentowi przez kredytodawcę dotyczące istnienia ryzyka kursowego nie spełniają wymogu przejrzystości, jeżeli opierają się na założeniu, że parytet między walutą rozliczeniową a walutą spłaty pozostanie stabilny przez cały okres obowiązywania tej umów

Uchwała składu 7 sędziów Sądu Najwyższego z dnia 7 maja 2021r. w sprawie III CZP 6/21

  • a.Niedozwolone postanowienie umowne (art. 3851 § 1 k.c.) jest od początku, z mocy samego prawa, dotknięte bezskutecznością na korzyść konsumenta, który może udzielić następczo świadomej i wolnej zgody na to postanowienie i w ten sposób przywrócić mu skuteczność z mocą wsteczną.
  • b. Jeżeli bez bezskutecznego postanowienia umowa kredytu nie może wiązać, konsumentowi i kredytodawcy przysługują odrębne roszczenia o zwrot świadczeń pieniężnych spełnionych w wykonaniu tej umowy (art. 410 § 1 w związku z art. 405 k.c.). Kredytodawca może żądać zwrotu świadczenia od chwili, w której umowa kredytu stała się trwale bezskuteczna.

Uchwała Sądu Najwyższego z dnia 16 lutego 2021r. w sprawie III CZP 11/20

  • Stronie, która w wykonaniu umowy kredytu, dotkniętej nieważnością, spłacała kredyt, przysługuje roszczenie o zwrot spłaconych środków pieniężnych jako świadczenia nienależnego (art. 410 § 1 w związku z art. 405 k.c.) niezależnie od tego, czy i w jakim zakresie jest dłużnikiem banku z tytułu zwrotu nienależnie otrzymanej kwoty kredytu.

Wyrok Europejskiego Trybunał Sprawiedliwości (TSUE) z dnia 15.06.2023r. w sprawie C-520/21

  • Bank nie ma prawa zadać od konsumenta wynagrodzenia za korzystanie z kapitału w ramach udzielonego kredytu CHF, natomiast o analogiczne świadczenie wobec banków mogą ubiegać się Frankowicze.

Wyrok Europejskiego Trybunał Sprawiedliwości (TSUE) z dnia 15.06.2023r. w sprawie C-287/22

  • Sąd rozpoznający sprawę u unieważnienie kredytu CHF powinien udzielić zabezpieczenia roszczeń kredytobiorców i zawiesić spłatę rat kapitałowo-odsetkowych.

Wyrok Europejskiego Trybunał Sprawiedliwości (TSUE) z dnia 21.09.2023r. w sprawie C-139/22

  • Sąd nie będzie miał obowiązku badania uczciwości wadliwego zapisu umownego i zobowiązany będzie do zbadania okoliczności zawarcia kredytu frankowego jeśli zawarta w treści umowy kredytu CHF niedozwolona (abuzyowna) klauzula została wpisana do prowadzonego przez Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów to sąd nie bejestru klauzul klauzula.

Dokumentacją niezbędną do wszczęcia sprawy są poniżej wskazane dokumenty:

  • Umowa kredytowa,
  • Aneksy do umowy,
  • Regulamin kredytowy,
  • Zaświadczenie z Banku będącego stroną umowy kredytu CHF (lub jego następcy prawnego) o wysokości wypłaconej/ych transzy/ach kredytu,
  • Wydana przez Banku historia spłaty kredytu CHF – z ujęciem wpłat w PLN i CHF,

Kredyt indeksowany jest kredyty, który z góry określa wypłatę transzy kredytu w złotych polskich a do rozliczeń związanych z ustaleniem wysokości zadłużenia i rat kredytowych odsyła do waluty CHF według kursu z dniu powstania zobowiązania kredytowego lub wymagalności raty kredytowej.

Kredyt denominowany to taki kredyt, którego wysokość wyrażona jest we frankach szwajcarskich natomiast wysokość wypłacanej przez Bank transzy kredytu lub płaconej przez Kredytobiorcę raty kredytu w złotych polskich skorelowana jest z aktualnym na dzień wypłaty lub spłaty kursem waluty CHF.

Różnica w powyższych kredytach dotyczy zatem waluty jaka jest wskazana w umowie kredytu – PLN lub CHF.

Klauzule abuzywne to niedozwolone postanowienia umowne zawarte w umowie z konsumentem (kredytobiorcą), które zmierzają do naruszenia równorzędności stron umowy i do dezinformacji konsumenta. W przypadku umów kredytów CHF najczęściej dotyczą one postnowień określających sposób przeliczania waluty przy wypłacie i spłacie kredytu w odniesieniu do wysokości kursu franka szwajcarskiego określonego w tabeli Banku.

Generalnie w przedmiotowych sprawach mamy dwa etapy postępowania:

  • przedsądowy (fakultatywny),
  • sądowy (obligatoryjny)

Etap przedsądowy polega z reguły na złożeniu reklamacji do Banku w celu zgłoszenia roszczenia związanego ze stwierdzeniem nieważności umowy kredytowej wyrażonej we franku szwajcarskim albo odfrankowieniem kredytu i żądaniem zapłaty przez Bank nadpłaconych rat kredytowych. Postępowanie takie pod kątem praktycznym jest zbędne gdyż nie prowadzi  do konstruktywnego zakończenia problemu, gdyż Banki z góry odmawiają zadośćuczynienia roszczeniom Kredytobiorców względnie składają propozycje ugodowe. Odnosząc się do próby polubownego zakończenia sporu przez Bank warto wskazać, że złożona Kredytobiorcy propozycja ugodowa jest mało opłacalna w szczególności mając na względzie korzyści jakie można uzyskać doprowadzając do unieważnienia umowy kredytu CHF.Etap sądowy staje się zatem w znaczącej większości przypadków etapem obligatoryjnym, gdyż do unieważniania bądź odfrankowienia umowy kredytu wyrażonego we franku szwajcarskim można doprowadzić wyłącznie w wyniku postępowania sądowego. Warto w tym miejscu wskazać, że z góry trzeba założyć, iż etap sądowy będzie etapem dwuistancyjnym, gdyż każdy wyrok Sądu I Instancji jest zaskarżany apelacją – w znakomitej większości przypadków składaną przez Bank. Ponadto z uwagi na wysoką wartość przedmiotu sporu pomimo niekorzystnych dla Banków orzeczeń Sądów II Instancji – Banki składają skargi kasacyjne do Sądu Najwyższego

Jeżeli chodzi o unieważnienie umowy CHF to należy założyć, że postępowanie przed sądem w I instancji nie zakończy się szybciej niż upływem pół roku od jego wszczęcia. Nie mniej jednak sytuacje takie zdarzają się dość rzadko gdyż czas prowadzenia postępowania uwarunkowany jest wieloma czynnikami – ogólnym obłożeniem danego sądu, względną potrzebą przeprowadzenia dowodów z zeznań świadków i stron. Najczęściej w sądach trójmiejskich postępowanie trwa około jednego roku czasu po przeprowadzeniu dwóch rozpraw. Kancelaria miała też przypadki, że sąd orzekał unieważnienie umowy kredytu CHF po upływie 6 miesięcy i przeprowadzeniu jednej rozprawy.W przypadku spraw dotyczących odfrankowienia umowy kredu CHF postępowanie sądowe trwa o pół roku do roku dłużej niż w przypadku unieważnienia umowy, gdyż w tego typu sprawach koniecznie przeprowadzenie jest dowodu z opinii biegłego sądowego ds. finansowych w celu wyliczenia wysokości nadpłaty rat kredytowych.

W celu wszczęcia procedury sądowej niezbędne jest dokonanie opłaty sądowej której wysokość wynosi 1.000,00 zł (jeden tysiąc złotych) niezależnie od wysokości wartości przedmiotu sporu. W przypadku spraw o odfrankowienie kredytu CHF należy się liczyć dodatkowo z obowiązkiem zapłaty zaliczki na poczet opinii biegłego sądowego, która wyniesie około 1.500,00 zł (jeden tysiąc pięćset) złotych. Wynagrodzenie Kancelarii jest dwuetapowe – opłata wstępna za przeprowadzenie postępowania sądowego w I i II instancji (minimum 7.500,00 zł – możliwość płatności w ratach) oraz płatne po prawomocnym zakończeniu procesu sądowego – wynagrodzenie za sukces (wysokość zależy od wartości przedmiotu sporu) i koszty zastępstwa procesowego zasądzone od banku.